Konuşmadaki üç pragmatik faktörün (ortak dikkat, nesnenin fiziksel varlığı, önceki konuşmalarda bahis) Türkçe öğrenen çocukların ve bu çocukların düzenli bakıcılarının referans verme becerileri (dilbilgisel referans formları ve mimikler/jestler) üzerindeki etkisi