|
ÖZETOsmanlı kenti -ve onun tipik bir örneği olan Üsküdar- organik bir karaktere sahiptir.Ancak sahip olunan bu organik karakter, biçimsel olmanın ötesinde bir boyuta dahasahiptir. Bu organik karakter, durağan değil yaşayandır. Çalışmaya kaynaklık edenbu tespit olduğundan, anlatımın da bu tespiti çalışma bütününde ortaya koyacak birseyir izlemesine çalışılmıştır. Çalışmanın bu kaygıyla biçimlenmiş kurgusunu, girişve sonuç bölümleri dışında aşağıdaki üç bölüm oluşturmuştur.İlk bölümde, organik sözcüğünün kent literatüründeki anlamlandırılışı üzerindenhareket edilmiş, ve gerçekte sözcüğün literatürdeki anlamlandırılışına bağlı iki farklıkentsel karakteristik olduğu tespit edilmiştir. Bunlardan ilki 'varolan organik kent'olarak, ikincisi ise 'tasarlanan organik kent' olarak ifade edilmiştir. Bu iki kentselkarakteristik literatürdeki metinler eşliğinde incelenmiş ve sorgulanmıştır. 'Yaşayanorganik kent' ifadesi, 'varolan organik kent' sorgusu sırasında ortaya konmuştur.İkinci bölümde, Osmanlı kenti, 'yaşayan organik kent' olma özeliğini açığa vuranoluşum ve değişim süreci ekseninde incelenmiştir.Üçüncü bölümde, Osmanlı kentinin tipik bir örneği olan Üsküdar model olarak elealınmış, ve ilk iki bölümde yapılan çalışmalara paralel incelenmiştir.Sonuç bölümü ise ilk üç bölümden elde edilen bulguların genel bir değerlendirmeyetabi tutulduğu bölümdür.
|