Tez No	İndirme	Tez Künye	Durumu
131888	Bu tezin, veri tabanı üzerinden yayınlanma izni bulunmamaktadır. Yayınlanma izni olmayan tezlerin basılı kopyalarına Üniversite kütüphaneniz aracılığıyla (TÜBESS üzerinden) erişebilirsiniz.	Ratlarda antinoseptif dozlarda tramadolün kan glikoz düzeyi üzerine etkisi / The effects of antinociceptive doses of tramodol on blood glucose levels Yazar:HACER Danışman: YRD. DOÇ. DR. AYŞE KARCI Yer Bilgisi: DOKUZ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ / TIP FAKÜLTESİ / ANESTEZİYOLOJİ VE REANİMASYON ANABİLİM DALI Konu:Anestezi ve Reanimasyon = Anesthesiology and Reanimation Anahtar Kelime:	Onaylandı Tıpta Uzmanlık Türkçe 2003 50 s.
ÖZET Katlarda Antinosiseptif Dozlarda Tramadolfin Kan Glikoz Düzeyi Üzerine Etkisi Dr. Hacer Ceyhan Kara, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon AD., İzmir. Amaç: Tramadol, p, reseptör selektivitesi olan, zayıf agonist bir opioiddir. Literatürde, analjezik etkisinin bir kısmı \ı opioid reseptörleri aracılığı ile büyük bir kısmı da postsinaptik a2 adrenoseptörlerin indirekt aktivasyonuyla ortaya çıkan tramadolün, kan glikoz düzeyi üzerindeki etkilerini araştıran bir çalışmaya rastlanılmıştır. Bu çalışmada tramadolün kan glikoz düzeyi üzerindeki etkisinin, bu etkinin doza ve zamana bağımlı olup olmadığının ve bu etkinin oluşmasında 0:2 adrenoseptörlerin rolünün araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma, DEÜTF Deney Hayvanı Araştırmaları Erik Kurulu onayı sonrası 32 adet erkek Wistar-Albino rat kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Ratlar beş gruba ayrılmıştır. Araştırma başlangıcında (0. dakika) Grup I'de (n=4) intravenöz 200 uL serum fizyolojik, Grup Il'de (n=7) antinosiseptif dozda 1 mg/kg i.v. tramadol, Grup m'de (n=7) güçlü antinosiseptif doz olan 10 mg/kg tramadol uygulanmıştır. Tramadolün 1 mg/kg uygulanmasından 30 dakika önce, ön-tedavi olarak Grup IV' de 012 adrenoseptör nonselektif antagonisti yohimbin (lmg/kg), Grup V'de ise 0:2 adrenoseptör selektif antagonisti olan idazoksan (lmg/kg) uygulanmıştır. Tüm gruplarda çalışmamn 0, 30, 60, 90 ve 120. dakikalarında kan glikoz düzeyleri; 0 ve 120. dakikalarında arteriyel kan gazlarına ait veriler elde edilmiştir. Gruplar arasındaki farkları karşılaştırmak için Kruskal-Wallis varyans analizi, farkm hangi gruplardan kaynaklandığım bulmak için Mann Whitney U testi ile ikili karşılaştırmalar yapılmıştır. Grup içi periyotları karşılaştırmak için Wilcoxon testinden yararlanılmıştır. Bulgular: Tramadolün 1 mg/kg intravenöz uygulanmasını izleyen 30, 60, 90 ve 120. dakikalarda, kan glikoz düzeylerini arttırdığı bulunmuştur. Bazal değerler (0. dakika) ile karşılaştırıldığında, bu artışın tüm periyotlarda istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0.05). Tramadolün 10 mg/kg uygulanan dozunun tüm zaman birimlerinde kan glikozdüzeyleri üzerinde değişikliğe neden olmadığı saptanmıştır. Yohimbin ile ön-tedavinin 1 mg/kg tramadolün hiperglisemik etkisini 60, 90 ve 120. dakikalarda bloke ettiği (p=0.0017); ancak 30. dakikada yohimbinin bu etkisinin yetersiz kaldığı ve hiperglisemik etkiyi bloke etmediği saptanmıştır. İdazoksan ile yapılan ön-tedavinin aynı dozdaki tramadolün hiperglisemik etkisini, 30, 60, 90 ve 120.dakikalarda bloke ettiği bu etkinin yohimbinden farklı olarak 30. dakikada başladığı bulunmuştur ( p<0.005). Arteriyel kan örneklerinde O.dakikada pH, PaC>2, PaCÛ2 değerleri arasmda istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmamıştır. Gruplar arasmda 120. dakika PaÛ2, PaCO^ değerlerinde anlamlı bir fark bulunmamış; diğer gruplarla kıyaslandığında grup IV'de pH anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p=0.027). Sonuç: Çalışmamızın sonuçları, deneysel modellerde, antinosiseptif dozda (1 mg/kg) uygulanan tramadolün kan glikoz düzeyini yükselttiğini göstermektedir. Bu etkinin ct2 adrenoseptör antagonisti olan yohimbin ve idazoksan ile antagonize edilmesi, antinosiseptif etkide rol oynayan monoaminerjik yolağın hiperglisemiden de sorumlu olabileceğini telkin etmektedir. Anahtar Kelimeler: Hiperglisemi, tramadol, yohimbin, idazoksan
SUMMARY The Effect of Antinociceptive Doses of Tramadol on Blood Glucose Levels Dr. Hacer CEYHAN KARA, Dokuz Eylül University, Faculty of Medicine, Department of Anesthesiology and Reanimation, İzmir. Objective: Tramadol, is a weak opioid agonist with u. opioid receptor selectivity. It shows analgesic effect partially via u. opioid receptors and largely by indirect activation of postsynaptic ct2 adrenoceptors. No study investigating the effect of tramadol on blood glucose levels was encountered. Thus, the present study undertaken to investigate the effect of tramadol on blood glucose levels, whether or not this effect was dose and time dependent and also the possible role of a2 adrenoceptors in this effect. Methods: After approval from the Ernies Committee of Research on Laboratory animals of Dokuz Eylül University Medical School the study was performed on 32 Wistar-Albino male rats. The rats were assigned to five groups. Rats in Group I (n = 4) were administered 200 uL saline; rats in Group II (n = 7) received an antinociceptive dose of tramadol (1 mg/kg); rats in Group HI (n = 7) were given a potent antinociceptive dose of tramadol (10 mg/kg) at the beginning of the experiment (0.minutes). Animals in Group IV (n = 7) received yohimbine (lmg/kg), a non-selective a2 adrenoceptor antagonist 30 minutes before tramadol. Rats in Group V received selective a2 adrenoceptor antagonist idazoxan (lmg/kg). Blood samples for blood glucose levels were withdrawn at 0, 30, 60, 90 and 120. minutes of the experiment and before injection of the antagonists in groups IV and V. Arterial blood was taken for blood gas analysis at 0 and 120. minutes of the experiment. Kruskal-Wallis variance analysis was used to compare differences between groups; paired comparisons were performed using the Mann- Whitney (7-test to find out which group caused the difference. Wilcoxon test was used to compare the periods in the same group. Results: A rise in blood glucose levels were observed at 30, 60, 90 and 120 minutes following administration of 1 mg/kg i.v. tramadol. This increase in blood glucose levels were found to be statistically significant when compared with basal levels 0. minute at all periods (p<0.05). Tramadol at a higher dose (10 mg/kg) was found to have no effect on blood glucoselevels at all periods. It was observed that, pre-treatment with yohimbine 30 min earlier blocked the hyperglycemic effect of tramadol 1 mg/kg at 60, 90 and 120 minutes (p = 0.0017); but yohimbine was ineffective in modifying the hyperglycemia induced by tramadol at 30 minutes. It was observed that, pre-treatment with idazoxan antagonized the hyperglycemic effect of same dose of tramadol at 30, 60, 90 and 120 minutes and also that unlike yohimbine mis effect started at 30 minutes (p<0.005). There were no statistically differences between basal pH, PaÛ2, PaC02 values in arterial blood samples. The Pa02, PaCÛ2 values were not significantly different between the groups at 120 minutes; but the pH value was significantly higher in Group IV compared with the other groups (p=0.027). Conclusions: The results of the presents study indicate that tramadol, administered at analgesic dose of 1 mg/kg produces hyperglycemia in anesthetized rats. Reversal of this effect with ct2 adrenoceptor antagonists yohimbine and idazoxan, suggests that monoaminergic pathways that contribute to the analgesic action of tramadol, may also be responsible from the hyperglycemic action of the drug. Key words: Hyperglycemia, tramadol, yohimbine, idazoxan 4