Tez No	İndirme	Tez Künye	Durumu
385039		In vivo detection of GPCR dimerizations in Saccharomyces cerevisiae using FRET and BiFC / GPKR dimerleşmesinin FRET ve bölünmüş floresan protein (BiFC) teknikleri ile canlı Saccharomyces cerevisiae hücrelerinde görüntülenmesi Yazar:BEREN ÜSTÜNKAYA Danışman: DOÇ. DR. ÇAĞDAŞ DEVRİM SON Yer Bilgisi: Orta Doğu Teknik Üniversitesi / Fen Bilimleri Enstitüsü / Biyoloji Ana Bilim Dalı Konu:Biyoloji = Biology Dizin:	Onaylandı Yüksek Lisans İngilizce 2014 109 s.
G-proteine kenetli reseptörler (GPKRler) membran reseptörlerinin, yedi transmembran bölgeden oluşan, çok çeşitli uyaranlara karşı fizyolojik yanıt oluşturulmasını sağlayan bir sınıfıdır. Ökaryot mikroorganizmalarda bulunan GPKRler hücre büyümesi, gelişmesi, morfogenezi, hareketi ve yaşam süresini kontrol ederken, insan gibi daha gelişmiş ökaryot canlılarda, yüzlerce peptit hormonu, duyusal uyaran, odorant, nörotransmitter ve kemokinlerin etki mekanizmalarında önemli rol oynar. Geniş etki mekanizmaları sebebiyle, bu reseptör sınıfı, günümüzde piyasada olan ilaçların yaklaşık olarak %40-50' sinin hedefi halindedir. Uzun yıllar boyunca, bu reseptörlerin, hücre dışından gelen sinyali hücre içerisine iletmek için etkileşimde bulunduğu heterotrimer yapıdaki G proteinlerini aktif hale getirdiği, hücrede monomer yapıda bulunduğu ve çalıştığı düşünülmüştür. Ancak, son yirmi yılda yapılan çalışmalar GPKRlerin, hücrede düzgün paketlenmesi ve çalışması için dimer (ya da daha yüksek yapılı oligomerler) oluşturduğu fikrini gündeme getirdi. Bu ilk bulgulardan sonra, aynı tür ya da farklı tür GPKRler arasında oluşan dimerleşmeyi göstermek, çalışmak ve anlamak amacıyla birçok proje yapıldı. Şimdiye kadar yapılan çalışmalar sonucunda dimer-/oligomerlerin reseptör ifadesinde, ligand bağlanmasında, ve ikincil mesajcı aktivasyonunda önemli rol oynadığı rapor edilirken GPKR dimerlerinin nasıl ve nerede oluştuğu, hangi türleri arasında dimerleşme görüldüğü konularındaki mevcut bilgi kısıtlı kalmıştır. Bu çalışmada, mayada besin sensör mekanizması olarak çalışan GPKR türünün, Gpr1 proteinlerinin, kendi türü, ve Ste2, MATa hücreleri tarafından sentezlenen feromon reseptörleriyle dimerleşmesini canlı Saccharomyces cerevisiae hücrelerinde inceledik. Floresan rezonans enerji transfer ve bölünmüş floresan protein tekniklerinin uygulamasından sonra yapılan in vivo görüntülemeler gösteriyor ki, her iki dimer grubu doğal ve mutant suşların plazma membranı ve golgi, endoplazmik retikulum gibi hücre içi yapılarda bulunmaktadır.
G protein-coupled receptors (GPCRs) are a class of membrane proteins that are composed of seven transmembrane domain and mediate physiological response to a diverse array of stimuli. In eukaryotic microorganisms, GPCRs regulate cell growth, development, morphogenesis, motility, and life span. In higher eukaryotic organisms as humans, they mediate the action of hundreds of peptide hormones, sensory stimuli, odorants, neurotransmitters, and chemokine. Due to their wide spectrum of action mechanisms, GPCRs are also targets for ~40-50% of current pharmaceuticals in the market. For a long time, these receptors have been thought to locate and function as monomeric units which activate a related heterotrimeric G protein to transmit the extracellular signal to inside of the cell. However, recent studies in last two decades have suggested that GPCRs form dimers (or higher order oligomers) for proper trafficking and/or functioning. After these early findings, many studies have been conducted to reveal, examine and understand dimerization of single type or different type of the receptors. So far, the dimers/oligomers have been reported to play important roles in regulation of receptor expression, ligand binding and second messenger activation whereas there is still limited information on how and where GPCR dimerization occurs, which type of them interact with each other, and where these dimers are located in the cells. In this thesis, we studied detection of dimer formation between nutrient sensing GPCR in Saccharomyces cerevisiae, Gpr1 proteins with its own type, and also with Ste2 protein, which is expressed as mating pheromone receptor by MATa type of haploid yeast cells. In vivo imaging after application of Förster Resonance Energy Transfer (FRET) and Bimolecular Fluorescence Complementation (BiFC) methods successfully showed that both dimer groups are located on plasma membrane and in intracellular compartments as endoplasmic reticulum and Golgi of wild type and mutant strains.